Magistrala CAN – cz.2

Aby sterowniki podłączone do magistrali CAN mogły porozumiewać się między sobą. nie tworząc szumu informacyjnego, wymagany jest określony sposób transmisji sygnałów. Mowa tu o protokóle danych, który określa precyzyjnie, jakie dane, w jakiej kolejności i w którym mo­mencie mogą być przesyłane. Na magistrali za­wsze znajduje się tylko jeden komunikat odbie­rany przez pozostałe sterowniki. Jest to związane z szeregowym wysyłaniem danych. Aby komu­nikacja była szybka, proces komunikowania się sterowników musi uwzględniać czas wysłania komunikatu, czas przesyłu i przerwę umożliwia­jącą wysłanie informacji przez inne urządzenia. Jest to szczególnie istotne w przypadku wymiany danych pomiędzy sterownikami obsługującymi jednostkę napędową i układami bezpieczeństwa czynnego (magistrala klasy C). Mamy tu do czy­nienia z komunikatami zawierającymi niewielką ilość danych, ale muszą one być bardzo często wymieniane pomiędzy urządzeniami. Wymusza to bardzo krótki czas przerwy pomiędzy kolejny­mi komunikatami jednego sterownika. Praktycz­nie komunikacja powinna odbywać się w czasie rzeczywistym, tak aby nadażyć za zmianami parametrów poszczególnych urządzeń. Zazwyczaj transfer wiadomości trwa mniej niż 1 ms i po­wtarza się co 1^-10 ms. Do tego dochodzi jeszcze potrzeba ustalania ścisłego priorytetu przekazu informacji. Umożliwia to komunikację w sytu­acjach awaryjnych pomiędzy najważniejszymi urządzeniami z pominięciem innych sterowni­ków, których dane nie są istotne dla zachowania bezpieczeństwa, stabilności pojazdu, czy prawi­dłowej pracy jednostki napędowej.

Add Comment

Required fields are marked *. Your email address will not be published.